Mijn arm was een Kroket

Iedere donderdag upload ik een Throw Back Thursday! Op Throw Back Thursday post je iets wat je ooit gedaan of meegemaakt hebt.

Deze Throw Back Thursday heb ik een speciaal verhaal voor jullie.
Het begon allemaal een goede 18 jaar geleden. Ik was 6 en mijn ouders waren op een zonnige dag in augustus bezig in de tuin. Ik als 6 jarig mannetje wilde graag meehelpen en vroeg aan mamma wat ik kon doen.
Als ik de schoffel wilde pakken dan was dat super. Super enthousiast liep ik naar de schuur om de schoffel te pakken. Deze zat alleen nog vast aan een steel, het was zo’n opschroef ding zeg maar… Ik trek een keer aan de steel, hij zat vast, nog een keer trekken… weer niets… nog eens. Op het moment dat ik voor de laatste keer kei hard trok, trok ik ook de frietpan mee, die aan stond. We wilde zomenteen frietjes gaan eten en zo’n pan moet altijd even opwarmen. ¬†Helaas bleek het dat de stekker van de frietpan om de steel heen gewikkeld zat. Zodoende kletterde het frietvet over mijn linker arm heen…

Pap en mam hoorde me gillen en natuurlijk de frietpan vallen, meteen arm een paar minuten onder de kraan gehouden en door naar het ziekenhuis. Eenmaal daar aangekomen weer mijn arm onder de kraan en werd er gekeken hoe erg de brandwonden waren. 2de en 3de graad was de conclusie. Op dat moment kon het me niet echt boeien hoe erg het was, ik voelde alleen heel veel pijn.

Ik kreeg pijnstillers maar die werkte maar tot een bepaalde hoogte, een zuster zei toen dat ze een adresje wist van een mevrouw die “de brand er uit kon halen”. Mijn pa en ma twijfelde even om er naar toe te gaan want tjah…. Hoezo kan iemand ervoor zorgen dat de pijn uit een wond gaat? Ze belde de vrouw op of het uitkwam om langs te komen en hoeveel het zou kosten. De vrouw gaf aan dat ze het wel gratis wilde doen en omdat ik nog steeds pijn had aan mijn arm waren we dezelfde dag nog langs gegaan.

Eenmaal daar werd ik door een normaal uitziende vrouw aan een tafel gezet (nu ik er zo aan terug denk had ik misschien meer een vrouw met een glazen bol en zwarte kat verwacht, niet een vrouw die er zo normaal uit zag) Mijn arm zal al flink in het verband maar dat maakte niet uit. Ze ging er ongeveer een uur lang, zonder mijn arm aan te raken met haar eigen hand overheen. Steeds maar op en neer, soms een beetje meer naar links en soms een beetje meer naar rechts. Ik vond het allemaal wat lang duren en begon me te vervelen. Ik vroeg me echt af wanneer ze nou klaar was. Op dat moment realiseerde ik me dat de pijn die ik had aan mijn arm weg was.

….. Mijn ouders en ik waren er even sprakeloos van. Hoeeeeee was dit mogelijk? Tot op de dag van vandaag durf ik niet te zeggen hoe het kon dat de pijn weg was. Naar het bezoekje aan deze mevrouw heb ik overigens ook nooit meer last gehad van de brandwond, zelfs nu 18 jaar na datum is er niets van te zien. Geen litteken, geen pigment vlek, niets. Best raar als je nagaat dat het zo goed verbrand was.

Hoe denk jij over dit soort alternatieve geneeskunde? Hieronder zie je een foto 6 weken nadat mijn arm uit het verband was. Niemand in de klas durfde naast me te zitten hahaha.

~ Sir Fox

253008_4154473294160_132421383_n