Raar Object 1991 VG Vliegt Langs de Aarde in 2017

Raar Object 1991 VG Vliegt Langs de Aarde in 2017

In een nieuwe Raar maar Waar video heb ik het over het 1991 VG object. Je kunt de video hier onder vinden en het uitgetypte script daar onder.

vg-19911-900x520

Hebben jullie dat ook wel eens? Dat je s’avonds naar buiten kijkt en je verbaasd over de hoeveelheid sterren die je ziet. Of wanneer de Hubble telescoop weer een planeet of sterrenstelsel ontdekt die in theorie niet kan bestaan. Planeten die volledig uit water bestaan of brandend ijs!? Het heelal zit vol geheimen en af zo af en toe komt er eentje heel dichtbij. Een van die dingen is een vreemd object genaamd: 1991 VG

Eind 1991 naderde en passeerde een vreemd object de aarde op een steenworp afstand en veroorzaakte verbazing en enige onrust onder astronomen voordat het weer verdween in de diepten van de ruimte. Het object kwam te boek te staan als “1991 VG” en blijft tot op de dag van vandaag een mysterie.

Toen het op 6 november 1991 door astronoom Jim Scotti werd ontdekt, dacht hij aanvankelijk dat het een N.E.O, een “Near Earth Object” (“Object Dichtbij Aarde”) was, waarschijnlijk een asteroïde… Op het moment van ontdekking was 1991 VG 3.292.014 km) van de aarde verwijderd en kwam snel dichterbij. Scotti, die het volgde met de kleine Spacewatch telescoop in het Kitt Peak Nationaal Observatorium te Arizona, omschreef het als een “snelbewegend asteroïdaal voorwerp”.

Voortdurende observatie wees uit dat het object geen asteroïde leek te zijn, of in ieder geval gedroeg het zich niet zo. Het had bv de neiging om te “knipperen”: elke zeven en een halve minuut werd het ruwweg drie keer zo helder en dan weer donker, gedrag gelijk een roterende artificiële satelliet. Dit leidde tot speculatie dat 1991 VG misschien een opgebruikte aanjaagraket was die door de interplanetaire ruimte zweefde, misschien zelfs wel een oude Saturn V raket uit de Apollo maan-lanceringdagen eind jaren 1960 en begin jaren 1970.

Terwijl het object de aarde bleef naderen, begonnen astronomen van het European Southern Obervatory (E.S.O, “Zuid-Europese Observatorium”) het te volgen met een 60-inch (150 cm) telescoop. Op dat moment werden de media zich bewust van het feit dat er iets aan de hand was en persverklaringen werden uitgevaardigd. Ondertussen voerden het ESO-team precisiemetingen uit op het “knipperen” en bevestigden dat het verschijnsel deed denken aan het pulseren van licht, afkomstig van reflecterende, roterende kunstmatige satellieten.

Het mysterieuze object kwam het dichtst bij de aarde op 5 december 1991, toen het de maan passeerde op 51.000 mijl (82.059 km) oftewel een afstand van 288.300 mijl (463.875 km) van de aarde, wat op interplanetaire schaal gemeten bijna niets is. Toen begon het zich te verwijderen. Een schatting van de afmetingen van het voorwerp wees een diameter van ergens tussen de 33 en 62 feet (10 en 19 m) uit, Vier maanden later, op 27 april 1992, inmiddels op behoorlijke afstand van de aarde, maar een pad volgend rond de zon dat opmerkelijk gelijk was aan dat van de aarde, werd 1991 VG opnieuw waargenomen door astronomen op Kitt Peak, ditmaal met een grotere telescoop. Het was de laatst gerapporteerde waarneming voordat het uit het zicht vanaf de aarde verdween.

Er verstreken drie jaren. 1991 VG was allesbehalve vergeten, in ieder geval door de media. Toen publiceerde in april 1995 een zeer gewaardeerd astronoom en auteur een artikel dat niet alleen het debat weer deed oplaaien, maar de discussie naar een heel nieuw niveau tilde.

Die astronoom was Duncan Steel, toen verbonden aan de Universiteit van Adelaide in Australië, nu aan de Universiteit van Salford, Verenigd Koninkrijk. Zijn artikel “SETA and 1991 VG” (SETA; Search for ExtraTerrestrial Artefacts, “Zoektocht naar buitenaardse artefacten”), verscheen in “The Observatory”, een erkend wetenschappelijk tijdschrift dat verschijnt in het Verenigd Koninkrijk.

In dit artikel had Steel de euvele moed te suggereren wat andere astronomen zonder twijfel hadden overwogen, maar niet openlijk hadden durven bediscussiëren; dat 1991 VG niet alleen kunstmatig zou kunnen zijn, maar in feite een sonde van buitenaardse origine! Steel zei dat er drie mogelijkheden waren, Dat 1991 VG een natuurlijke asteroïde was …de tweede is dat het een door mensenhanden gemaakt ruimtetuig is (een opgebruikte aanjaagraket of een sonde die in een heliocentrische baan werd gelanceerd). De derde is dat het een alien artefact was.”

Steel gaf verder in zijn verslag aan dat hij dacht dat het om een alien artefact ging. De vaste baan om de zon en de knipperende lampen gaven volgens hem aan dat het om iets ging wat gemaakt moet zijn.

En nu komt de 1991 VG weer in de buurt van de aarde! In de zomer van 2017 zal dit mysterieuze voorwerp weer aan onze horizon verschijnen. Volgens onderzoekers zal het iedere 26 jaar de aarde passeren. Iets wat heel uniek is aangezien de meeste astroïden van dezelfde grote vaak kapot gaan door de aarde of weggeslingerd worden door de zwaartekracht van de aarde zodat ze geen tweede ronde kunnen maken.

Er gaan verschillende verhalen de ronde over de 1991 VG. Sommige zeggen zelf dat het de Black knight satteliet kan zijn!? Wat denk jij?